طنز تابستانه

سر بي موی  ِ شعر را تراشيدند

تا نخ نما ترين شاعر از اشتياق به اشتقاق ،

از اشتقاق به آی قوقولي قو ... صبح

 درسايه ی ِ اعصاب ِ من خط کشيده

شب جای ِ پای ِ قامت من قد کشيده

در دفتر من چه مي کند با بخل

 مرگ های ِ مناسب ِ همسايه؟ –

سر بي موی  ِ شعر را تراشيدند

در بخار و مِه

با نخ ِ شعر شاعران ِ نخ نما –

زغال محفل نخ نما ترين شاعر انداخته پرداخته  ......................

حالا...  حالا بالا نيا  گاه ِ به روز شدن ، برای ِ شنيدن  ِ حرف های در

قالب ِ آماده ريخته .  رگل شده ، لاک و ماتيک زده ، شلوار جين پوشيده  آمده

طنز تلخي به گوگل نداده ، گِل داده ، گِل صبر ايوبي و تارنماهای  ِ به روز شده  تا شب نيامده   گِل ِ خود به جای ِ گُل به گلدان نشانده  ... مي نشاني . مي نشانيم روی پيشاني ات: (تو بگوئي ماه. من بگويم گاو. تو بگوئي ماه ِ پيشاني .من بگويم گاو ِسفيد روی ِ پيشاني ) ...  نشاني ات کجاست تا سکسکه بفرستم مني ، به جای خنده ، خرمني :

               طنزی که تلخ نباشد که ندارد خنده ! ........ نشاني ات بده تا به جای سر ِ بي موی شعر هام  سر ِ پُر موی خود روانه کنم ،  و ويلچری که تنم را  تا پای محفلت بکشاند ، برای  ِ دادن  ِ......................................................... 

 مني زغال. قال ...        

آی سرم سوخته   نمي تراشي سوسک؟

 رباب محب/استکهم/ جولای دوهزارو شش