Gabriela Mistral  گابريلا مسيترال        1889-1957

شاعران و اهل ِ ادب ايرانی کمابيش با نام ِ پابلو نرودا آشنايی دارند ، اما کمتر کسی است که نام گابريلا مسيترال را شنيده باشد.

او شاعره ای است که آمريکا ی ِ لاتين از او به عنوان ِ ملکه َ روحانی ياد می کند و مجسمه هایش

 آذين بخش ِ ميدان هاست.

     است  .     Lucila Godoy y Al cayaga نام اصلی ِ گابريلا مسيترا ل ـ لوسيا گو دوی ي ال کايا     

  او در شهر ويکوديا در شيلی به دنيا آمد.  سال 1945  به دريافت جايزه ی نوبل نايل آمد.

سه قطعه از کتاب " يأس "                                                                                                DesolaciŽon     :

 

 

با ديگری رفت

ديدمشان ـ

از اينجا گذ شتند.

مثل ِ هميشه آواز ِ باد را می خواند.

و چشمها ی لعنتی من

او را ديد ...

که از اينجا گذ شت.

...

 

عشقش از آن ِ ديگری ست ـ

بر دشت ِ پُر گُل .

                  گل خار دارد.

                 و  آواز مرجعی :

                                  اما او از آن ِ ديگری ست

                                        بر دشت ِ پُر گل.

...

 

ديگری رامی بوسد ـ

حا لا

بر ساحل ِ دريا مان :

       ماه

         زرد ِ ليمو يی می پا شد

        و خون ِ من نمی خروشد

                     در باد های دريايی.

...

و تا ابد

حلقه اش را ديگری به انگشت می برد.

آن در ديگری...

همه ی آسمان از آن ِ آن دو ديگری ست و

(خدا چيزی نمی گويد.)

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

استخوان ها و مُهره های مرده هامان

عصاره می شوند.

لبان ِ عاشقشان اما  ـ

کسی نمی بوسد.

 

 

تا آخرين شعله

سفيد ـ

پارو می شوند

استخوان ها و مُهره های مرده هامان .

 

 

استخوان ها و مُهره های مرده هامان

توانا تر از گوشت و خونند ـ

حلقه هاشان

به قفس

زنجير می کشند ترا.

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

قطعه شعر " برای مردم ِ يهود " شعری است متأ ثر از کشتار های دسته جمعی و سازمان يافته ُ ـ

يهو ديان ِ لهستان در جنگ ِ جها نی دوم:

  

يهودی  ،

تو

درد  ِ گوشت و خونی

يهودی  ،

تو

فوران ِ تلخی :

زمين ـ سرنوشت ِ تو شد

و ناله ات

جنگلی  مانا.

...

امروز

لالايی

آواز ِ غمگنانه ی تو ست

برای جهانی که با اشکها ی تو بازی کرد

و آن شيار ها

ـ که عاشقانه رد ِ پايشان جستم ـ

خنجری افتاده بود بر صورتت.

...

...

لرزنده

زنان

گنجينه ها شان تاب می دهند

لرزنده

مردان

رها می می کنند

خرمن ها.

...

 

تو

کشته  می شوی

 و کابوس می رسد

   و  

« همدردی »  ـ

واژه ای از شب ِ تو.

...

 

يهودی  ،

هنوز

خاک ِتو

ترانه های قديمی می خواند

و

مريم

هنوز

در زنان ِ تو می زيَد

وتو

هنوز صورت ِ مسيح

می بری با خود.

بر نشيب ِ صهيون

اما...

بيهوده کسی خطابت می کند :

                                رفيق !

 

 

يهودی  ،

فوران ِ تلخی

درد  ِ گوشت و خونی

بر صليب

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 گابريلا مسيترال در پا يان کتابش می نويسد : خدا مرا به خاطر ِ اين کتاب ِ تلخ ببخشد ، و نيز مردمی که شيرنی ِ زند گی را می چشند.

    شاعر " دريا ها " و ميسترال شاعر " خاک " است.Homeros   می گو يند هومر

برگردان : رباب محب

 اول باراین ترجمه در سایت مانی ها به چاپ رسیده است

  http://maniha.com/mistral.gabriela.htm

برگشت

خانه