Kept herself in the dark

از خنده‌هایِ ریسه فقط دهانِ زنی مانده‌ست

بر بومِ شکسته‌یِ اتاق خط‌هایِ تاریک می‌کشد

نقطه به نقطه چشم‌هایِ در آینه خشک

لایه به لایه پلک‌هایِ در بلورِ شیشه خاکستر.

در تاریکیِ لاک لاک پشتی که می‌رود وُ نمی‌رود …

شهرگان

تازه هایِ شعر

کتابی بر بندِ رخت هایم آویخته
از کلیشه هایِ ایرانی پرنده هایِ طوسیِ مهاجر می چیند
رهبرانی سرخ در جینِ آبی.

بقیه شعر را در سایت رندان بخوانید

حلقه هایِ تنگ/ جهنم هایِ سنگی/ بهشت هایِ شیشه ای.
در این گوشه/ همیشه گردبادی هست که سقف و دیوارها را یکی می کند
رندان